| Auteur: Marianne Cense | Functie: Onderzoeker en interventie-ontwikkelaar

Seksuele diversiteit bespreekbaar maken is niet genoeg!

Afgelopen maandag kopte de Volkskrant: ‘Praten over seksuele diversiteit levert geen begrip op’. Uit recent onderzoek van Movisie blijkt dat niet alle werkwijzen werken, als het gaat om het bevorderen van homo-acceptatie (Felten, Emmen & Keuzenkamp, 2015).

Met het ‘praten’ in de Volkskrantkop wordt de dialoogmethode bedoeld. Bij deze methode worden deelnemers uitgenodigd hun mening te geven over homoseksualiteit. Uit het onderzoek blijkt dat het luisteren naar negatieve meningen de houding van deelnemers ten aanzien van homoseksuelen kan verslechteren. Naast de dialoogmethode heeft Movisie nog drie werkwijzen onderzocht. Empathie is het toverwoord, schrijven de onderzoekers. Het is heel doeltreffend films en theaterstukken te vertonen over homoseksuelen die worden uitgesloten of gepest. Of, zoals COC directeur Koen van Dijk stelt, door rolmodellen in te zetten die hun eigen verhaal durven vertellen.

Seksuele en genderdiversiteit integraal in leerlijn

Het is goed dat Movisie onderzocht welke wetenschappelijke grond er is voor de werkwijzen die nu in het onderwijs worden toegepast om invulling te geven aan het kerndoel over homo-acceptatie. Er is in elk geval meer nodig dan een enkel klassengesprek om dat doel te behalen. Als kenniscentrum seksualiteit voegen we daar graag nog iets aan toe: het is van wezenlijk belang dat seksuele en genderdiversiteit integraal onderdeel zijn van relationele en seksuele vorming en terugkomen in een doorlopende leerlijn. Dus gedurende de hele schoolperiode. Zodat ‘gewone seksuele voorlichting’ op scholen niet uitsluitend gaat over heteroseksualiteit, over voortplanting en veilig vrijen. Door homoseksualiteit alleen als maatschappelijk fenomeen te bespreken klinkt impliciet de boodschap door dat homo’s altijd ‘de anderen’ zijn. Een apart slag mensen, waar je als ‘normale hetero’ liever niet teveel mee te maken krijgt. En juist dat gevoel vormt de basis voor uitsluiting en discriminatie.

Wat werkt?

Vervolgens is het belangrijk om effectieve methodes te kiezen. Bijvoorbeeld lespakketten die effectief bevonden zijn, zoals Lang Leve de Liefde. Wij hebben eveneens de ervaring dat films, theater, maar ook andere vormen van storytelling goed werken. Een voorbeeld daarvan is het boek (en de films) ‘Verhalen voor onder je kussen‘ voor middelbare scholieren. Verhalen en films zorgen dat leerlingen zich kunnen inleven in de lastige situaties waar de personages in terecht komen.

Rol docent en school

Naast de gekozen werkwijze, zal veel afhangen van de competenties van de docent om de acceptatie van seksuele en genderdiversiteit integer en geloofwaardig ‘voor te leven’. Dat gaat niet alleen om goed lesgeven, maar ook om reageren op alledaagse situaties en grappen, op heteronormatief en homonegatief gedrag.  Dit is niet alleen een verantwoordelijkheid van docenten, maar van de hele school. Goed schoolbeleid op dit vlak gaat over een visie op een sociaal veilig klimaat op school, heldere gedragsregels, investeren in een leerlijn, in effectieve methodes én in deskundigheid van docenten.

Nieuw project ‘Coming in’

Nog even terug naar de inzet van rolmodellen. Vandaag, woensdag 30 september, starten COC Nederland, Movisie en Rutgers het driejarig project Coming In.  Dit project gaat biculturele LHBT (lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender) jongeren ondersteunen om hun seksuele en genderidentiteit te accepteren. Van deze biculturele jongeren wordt veel verwacht, juist omdat hun verhaal empathie opwekt en voor sociale verandering kan zorgen in de religieuze en etnische groepen waar de homoacceptatie nog veel lager ligt dan onder autochtone Nederlanders (Keuzenkamp & Kuyper, 2013). Daarnaast vergroot het project ook de deskundigheid van professionals om problemen van biculturele LHBT (lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender) jongeren te signaleren en begeleiden. We organiseren komende jaren regionale trainingen over wat werkt. Want met louter goede bedoelingen om homo acceptatie te bevorderen kom je er niet. Niet in het onderwijs en niet in de hulpverlening.

 

Marianne Cense Onderzoeker en interventie-ontwikkelaar Bekijk de profielpagina van Marianne Cense

Reacties

Scroll
naar beneden